Interview Viva juli 2004 tekst: Marjolein Straatman.


Najib Amhali (33) is cabaretier en acteur. Hij toert nu door het land met zijn programma 'Most wanted!' en was ondermeer te zien in de film 'Shouf shouf habibi!'.

"Ik kom uit een migrantengezin. Mijn vader kwam in de jaren zestig vanuit Marokko naar Nederland om hier te werken. Een tijdje later werd ons gezin herenigd en kwam ik samen met mijn moeder naar Nederland. Anderhalf was ik toen. Mijn moeder kon echter helemaal niet wennen; ze wist niets van het land, sprak de taal niet, wist de weg niet en was daardoor heel eenzaam. Nadat ze voor een jaar terug was geweest naar Marokko, heeft ze hier uiteindelijk toch een leven opgebouwd, hoewel ze nog steeds erg moest wennen. Ik herinner me nog dat we, toen ik nog heel klein was, boodschappen gingen doen en we de hele dag voor de supermarkt hebben gewacht tot mijn vader ons kwam zoeken. We wisten de weg naar huis niet meer.

In de beginjaren was het best sneu voor haar dat ze zo alleen was. Mijn vader was eigenlijk altijd aan het werk. Nu zou ze niet meer terug willen naar Marokko, we zien het meer als een vakantieland waar we af en toe graag naartoe gaan. Mijn moeder heeft hier vriendinnen en spreekt de taal; ze heeft d'r plek gevonden. Op mijn elfde heb ik haar leren fietsen; dat moest dan het liefst 's avonds, want ik schaamde me dood. 'Ma, er komen mensen aan: riep ik dan."


Najib samen met zijn moeder en buurjongetje

Streng

"Mijn moeder is een heel zorgzame en lieve vrouw. Ze trekt veel mensen aan en als je bij haar komt, is er echt altijd bezoek. Ook alle feesten worden bij haar thuis gehouden. Het typeert mijn moeder dat ze nu twee van mijn nichtjes onder haar hoede heeft genomen. Ik denk ook dat ze wel een sterke vrouw is; ik geef het je te doen om drie mannen op te voeden in een vreemd land.

Doordat mijn vader er praktisch nooit was, heb ik waarschijnlijk een sterkere band met mijn moeder dan ik met hem had. Mijn moeder was ook een beetje de man in huis; als ze vond dat het huis moest worden veranderd, haalde ze zelf de rol­len behang en ging ze aan de slag. Hoewel ze heel lief is, was mijn moeder in mijn jeugd wel streng voor ons. We mochten niet voetballen in ons goeie goed, en ze was enorm kwaad als we dat wel deden. Mijn vader was daarin toch een stuk makkelijker. We moesten om acht uur naar bed, en alles opeten tijdens het avondeten.
Hoewel ze streng was, heeft ze ons nooit verplicht mee te doen aan de ramadan en om naar de moskee te gaan. Toch heb ik dat wel vaak gedaan, ook al heb ik dan mis­schien minder met het geloof dan zij. Ik vind het gewoon fijn om dat te doen. Ik heb een veellossere opvoeding gehad dan mijn moeder, ben zelfs jarenlang met een Nederlands meisje samen geweest. Ik geloof dat ik dat zelf 'erger' vond dan mijn moeder. Ze is heel onbevooroordeeld en dat is wel zo prettig."

Playboy

"Onze band was en is heel sterk; we konden over bijna alles met elkaar praten en nu is dat nog zo. Toch moet je niet denken dat wij thuis uitgebreid werden voorgelicht over de bloemetjes en de bijtjes. Dat hebben we alle­maal zelf moeten uitzoeken. Wel legde mijn moeder een Playboy, die ze onder mijn bed had gevonden, in het zicht. Waarschijnlijk als een soort hint dat ze die was te­gengekomen tijdens het stoffen en dat ze dus wel wist waar ik mee bezig was. Gênant!
Mijn moeder is uitermate trots op me en vindt mijn vak erg leuk. Ze vindt het alleen niet leuk als ik een crimineel moet spelen en ziet me bijvoorbeeld liever in een kinder­voorstelling. Wel knipt ze alles uit wat over mij gaat en soms hangt ze zelfs hele krantenartikelen aan de muur."

Moederskind

"Mijn moeder en ik kunnen allebei moeilijk nee zeggen en dan ligt misbruik wel eens op de loer. Tegenwoordig heb ik gelukkig iemand die nee voor mij zegt.
Mijn vader is tien jaar geleden overleden. Het heeft de band tussen mijn moeder en mij wel verstevigd. Ik wist dat ze het alleen zou redden, maar ben wel bezorgder om haar geworden. De dood van mijn vader heeft er bij ons voor gezorgd dat we dingen uitspreken en dat we bijvoorbeeld nooit met ruzie ergens weggaan.
Mijn moeder is eigenlijk mijn tweede vrouw, ze betekent heel veel voor mij. Vriendinnen zijn gekomen en gegaan, maar mijn moeder blijft er altijd voor me. Ik ben een echt moederskind."

Interviews