Linda Jellema en Najib Amhali (23) spelen de hoofdrolen in een nieuwe Nederlandse film: "Walhalla". Thema: Racisme.
In Maart gaat ie in premiere, maar paperclip sprak alvast met de hoofdrolspelers.
Tekst: Meta Neeleman

Op de kade van IJmuiden is het een drukte van belang. Tientallen Marokkaanse jon­gens lopen er rond. Zij zijn ingehuurd als figuranten voor een scène in de film "Walhalla". Ze spelen het publiek in een jongeren­club waar Karim (gespeeld door Najib) een concert geeft en vanaf het podium een liedje zingt voor Marie (Linda Jellema). Het is de laatste draaidag. De twee jonge acteurs kijken'terug op een paar intensieve maanden en verwachten dat "Walhalla" een prachtfilm wordt.

Linda is via-via de filmwereld ingerold. Ze had zich ooit ingeschreven voor een auditie, kreeg een rolletje in een Friese film en daardoor kwam ze bij "Walhalla" terecht. "Ik wilde gewloon kijken of die filmwereld allemaal wel echt glitter en glamour zou zijn.
Maar het is hard werken. Het is net zo goed werken als wanneer je de hele dag in een .kroeg moet staan of in een supermarkt. Je maakt alleen langere dagen."
Linda speelt de rol. van de achttienjarige Marie, die op haar tiende bij een autoongeluk betrokken raakte. Haar moeder, die de auto' bestuurde overleed. Marie liep een shock op. Daardoor leeft ze op haar achttiende nog steeds een beetje in haar eigen wereldje en is heel naïef. Haar Marokkaanse vriend Karim helpt haar op zijn eigen manier uit haar isolement. De geschiedenis van Karim en Marie speelt op de achtergrond van een veel groter verhaal, want de vader. en broer van Marie koesteren extreem-rechtse sympathieën en dat rechtsextremisme staat eigenlijk centraal in "Walhalla". .

BOEF OF ZAKKENROLLER
Najib (geboren in Marokko, getogen in Nederland) deed een theateropleiding, speelde onder meer een gastrol in "Pleidooi" en houdt zich op dit moment vooral bezig met kindertheater. Hij weet op deze laatste draaidag eigenlijk niet wat hij van zijn eerste speelfilm moet verwachten. "Ik heb nog geen beelden teruggezien, maarvolgens mij is de rode draad -de liefdesverhouding die ik dus heb met Marie- heel leuk, vooral tegenover dat racisme. Het verhaal is heel realistisch. Alleen zitten er wel weer clichédingen in. Weetjewel: skinheads met kale koppen. En we hadden Marokkaanse jongeren nodig als figuranten, en die moesten allemaal met zo'n zwarte leren jas komen. En dan denk ik: ,Ja, moet dat nou?'" Dat is ook één van de redenen waarom Najib eigenlijk het theater verkiest boven de film. ,;Bij film en tv word je uitgekozen op je uiterlijk. Dus als ze een boef of zakkenroller nodig hebben, willen ze vaak graag een Marokkaanse jongen en dat hoeft voor mij niet meer. Spelen in Pleidooi' was leuk, dat stond hoog aangeschreven en er zat een verhaal achter. Maar om bijvoorbeeld te figureren in ,Goede Tijden Slechte Tijden' als een illegale gastarbeider ofzo, nee. Ik heb wel veel van dat soort aanbiedingen gekregen. Bijvoorbeeld voor' een documentaire over Marokkaanse jongeren die gokverslaafd zijn. Dat soort dingen weiger ik, want dat is niet wat ik wil..

ROMEO EN JULIA
"Deze film' is geen opgeheven vingertje: vindt Najib. "Het thema racisme zit er natuurlijk wel heel duidelijk in, maar dan op een manier dat mensen het achteraf gaan,herkennen. Niet dat je achteraf krijgt van: Wat hebben we hier nou van geleerd?' Het gaat niet omeen boodschap van ,Marokkanen zijn zielig en skinheads doen dit en dat'. Wat ik van de rollen van Linda en mij heel goed vind, is dat wij een soort Romeo- en Julia verhouding hebben. Er zal toch nooit iets van komen, omdat haar vader en broer racistisch zijn. Dat is heel verdrietig. Maar in de film vult het elkaar heel goed aan. Haat en liefde' liggen heel dicht bij elkaar. Dat kan hee lvlug omslaan. In de ene scène zie je skinheads op een jongen inbeuken. In de volgende zie je ons opeens heel verliefd naar elkaar kijken."

De uit Friesland afkomstige Linda doet in het dagelijks leven de MBO-activiteitenbegelei­ding. Ze is nuchter, zoals een Friezin betaamt. Ze was de jongste op de filmset, maar wist zich prima te handhaven. Ze praat over acteren alsof ze het al jaren doet. Op háár manier kon ze invloed uitoefenen op haar rol. "Ik probeer in de huid van Maria te kruipen. Op den duur bén je dat meisje ook 'en weet je beter dán wie ook hoe zij zich op dat moment zou voelen. Er is wel een groot verschil tussen Linda en Marie. Marie zegt heel weinig, terwijl ik juist heel veel praat, bijvoorbeeld oyer dingen waarmee ik het niet eens ben."
Gelukkig kon Linda het meteen goed vinden met Najib. "Jà, 't is een ontzettend leuke jongen. Wii moesten natuurlijk een liefdespaar spelen, én of je elkaar nou wel of niet aardig vindt, je moet het toch doen. Als je elkaar dan ook nog mag, is dat een stuk gemakkelijker. Ik próbeer het allemaal heel professioneel te doen, ik neem het heel serieus." .

Of ze wil doorgaan als actrice, weet Linda nog niet. "Ik weet niet wanneer je iemand actrice kunt noemen. Ik denk als je een beetje in beeld komt mensen je gaan herkennen en als je veel aanbiedingen voor rollen krifgt. Voor mij hangt het ook een beetje van de film af, hoe die eruit komt te zien. Als ik oven mezelf absoluut niet tevreden ben, zal ik mezelf echt geen actrice noemen.

Terug naar interviews