In gesprek met .... Najib Amhali

Het is donderdag 18 februari 1999. Na een wat druilerige dag volgt een spetterende avond. 3 Jonge cabaretiers/comedians laten even zien hoe het moet in De Meerse in Hoofddorp. Achtereenvolgens staan Ernst van der Pasch, Jochem Meijer en Najib Amhali met zijn voorstelling "Vol=vol, dus kom op tijd!". Terwijl de lichten doven en de mensen rumoerig de zaal verlaten vecht ik mij een weg naar voren op zoek naar Najib Amhali, oftewel de Marokkaan uit de Jordaan.

Najib Amhali
"Ik zag de Comedytrain en dacht: 'Dat wil ik ook'." Vier jaar geleden was het eerste contact tussen de Comedytrain en Najib toen hij auditie deed. Hij had de toneelschool al voltooit, maar toen hij standup comedy in het Nederlands zag was hij verkocht. Na de auditie heeft hij een half jaar meegetraind op de avonden dat er geen betaald publiek is, en daarna is het echte werk gestart. Dat hebben ze ook weer uitgebreid met de Fresh Wagon "Dat hebben we eigenlijk gedaan om meer jongeren naar de Comedytrain te krijgen. Het gewone publiek was wat ouder en daarom kozen we voor een wat andere opzet dan de gewone Amerikaanse manier, door te werken met een DJ en een andere tijdstip, in dit geval zondagmiddag. We brachten het anders, maar wel met dezelfde mensen van comedytrain, alleen de jonge mensen (een aantal mensen van onder de 30). Inmiddels draait het goed." Hij heeft ooit nog eens samen met een paar andere leden van de comedytrain het nummer 'Passie' uitgebracht onder de naam "Brotherhood of Showbizz". De muziek blijft dan ook een belangrijke drijfveer voor hem. Toen ik hem voor de eerste keer zag (in sept. 96) heeft hij ook een wereldshowtje weg gegeven door een paar stoelen, krukken, een podium en microfoon te bespelen. Waarschijnlijk gaat dat voor hem in de toekomst ook een belangrijke rol spelen.

Leids Cabaretfestival
Op een gegeven moment heeft Najib zich ingeschreven voor het Leids Cabaretfestival, waarom? "We hadden net een paar theatervoorstelling achter de rug en ik zag dat ik het komend jaar niet al te veel te doen zou hebben. Toen heb ik bedacht om me in te schrijven voor een cabaretfestival, dan krijg je een beetje publiciteit en kun je wat meer spelen. Dat was m'n eerste gedachte, maar toen ik daar aankwam en ik zag hoe goed alles aansloeg bij het publiek, wilde ik ook winnen. En toen ik ook de finale behaalde, wist ik bijna zeker dat ik zou winnen. Ik bedoel ... ik had het publiek aardig door en wist alleen niets zeker van de jury. Maar ik hechte (en hecht nog steeds) meer waarde aan een publieksprijs, want daar speel je voor. Niet voor drie mensen die denken dat ze weten wat theater of cabaret inhoudt. Als je mensen een half uur kan vermaken dan heb je het goed gedaan, en dan kan geen enkele expert zeggen 'Dat heb je fout gedaan'. Als het publiek een half uur stil, dan ben ik wel benieuwd wat ik fout heb gedaan, maar tot die tijd ... . Uiteindelijk won ik het festival dan ook." En dan? "Nou .. dan kent iedereen je ineens. Voorheen kwam je in een theater en dan werd er geroepen 'Comedytrain? Daar is de bühne'. Nu komen de schouwburgdirecteuren even een handje geven. Maar dat hoort er gewoon allemaal bij!" En vind je dit publiek lekkerder spelen dan voor een Toomler (speelhonk van de Comedytrain, red.) publiek "Lekkerder is het niet, maar je hebt meer ruimte. Bij standup gaat het om snelheid, maar hierbij kun je dingen uitspelen, even stilte nemen of iets gevoeligs behandelen. Het publiek blijft daar ook op wachten, al is er wel wat veranderd nu er een nieuwe generatie cabaretiers is opgestaan." Opvallend is dat die nieuwe generatie voornamelijk vanuit de Comedytrain komt. Hoe komt dat? "Het is niet dat die mensen verplicht bij de Comedytrain vandaan moeten komen maar de mensen daar kunnen veel oefenen, terwijl je als beginnend cabaretier moet zoeken naar een zaal om nieuwe stukken uit te proberen.

Een avondje Hoofddorp
Terwijl ik achter de bühne Najib vind is hij niet echt tevreden over de avond. "Ze waren al stufgeluld. Dat is het nadeel als je als laatste op komt. Bij Standup kan dat ook wel gebeuren, maar daar hebben de mensen voor je zo'n 10 a 15 minuten, nu een half uur tot drie kwartier. Een werkelijke slijtageslag voor die mensen". De vraag is dan natuurlijk of er echt zoveel verschil is tussen standup en een 'gewone' cabaretavond? "Comedytrain is spannender. Daar weet je echt niet wat er gaat gebeuren ... welke gekken er in de zaal zitten. Hierbij zijn het redelijk rustige mensen, die de tijd nemen om naar je te luisteren. Bij Standup Comedy gaat het toch anders. Als je daar niet grappig bent de eerste twee minuten kun je de rest van de avond wel vergeten." Maar wat is nou leuker? "Standup! Dit is leuk om te doen, maar ook eenzamer. Als je een avond standup doet sta je met een groep op de bühne en dan kun je altijd nog wat met elkaar praten. Na deze avond gaat het doek dicht en sta je alleen buiten op weg naar huis"

Type
Ooit spijt gehad van de keuze om je nu te richten op standup comedy en toneel? "Nee, of het moet zijn dat ik geen echt beroep heb gekozen! Maar nooit echt spijt van de keuze om toneelspeler te worden. Alleen trekken de stukken die er nu gespeeld worden me niet. Ik vond het leuk om in de film "Jezus is een Palestijn" te spelen, maar ik weiger bijvoorbeeld om in een soap te spellen, want ik word dan toch alleen maar getypecast. En daar heb ik niet voor geleerd." Opvallend is dat hij juist de eigenschappen waarop hij getypecast zou worden gebruikt in de voorstelling "Natuurlijk. Dat is omdat je door de loop van de tijd erachter komt dat mensen daar op letten. Dan hou je ze gewoon een spiegel voor. Dingen die mensen nooit durven uit te spreken in een grote groep. Als mensen bijvoorbeeld in de trein zitten buigen ze naar elkaar toe en zeggen "ik ken nog een mop over een Marokkaan" maar ondertussen kijken ze wel eerst even rond. Maar ik hoef niet rond te krijgen, ik kijk vooruit en vertel hem gewoon." Dat betekend dus dat je mensen juist wil wijzen op de types? "Mensen willen tegenwoordig alles in hokjes stoppen, dan doe ik dat dus ook, door het dicht bij mezelf te houden. Dat is ook 'the key to standup comedy'. Zorgen dat je het eerlijk en dicht bij jezelf houdt."

Toekomst
En de toekomst. "In de volgende show komt heel veel muziek. Dat kun gelijk wel neerzetten. Niet alleen zingen, maar ook uit vreemde zaken muziek halen (zoals stoelen etc.). Ook omdat ik geen gitaar of piano kan spelen, ben ik wel aangewezen op andere zaken. Ik had dit jaar te weinig tijd om alles af te krijgen, met een liedje enzovoort. Dus dat haal ik zeker in. Nu wil ik eerst een avondvullend programma maken en een film maken. Een Nederlandse komische actie thriller, desnoods wil ik die zelf wel schrijven. Gewoon zoals ik films zie. Niet iets wat zich vroeger of zo afspeelden, maar iets van deze tijd. Met alle shit van dien maar ook met alle leuke dingen" Maar wil hij daar nog verder in? "Het liefst zo ik het in Amerika maken, als acteur in films, misschien wat breder gezien gewoon internationaal, en niet alleen met films maar ook met standup comedy. In principe gewoon met al je talenten de wereld over!" Persoonlijk denk ik dat het hem gaat lukken. We 're proud to present ... Najib Amhali!

Vol = Vol, dus kom op tijd!
Deze show bestaat voornamelijk uit teksten die je al eerder in Toomler gezien kan hebben, maar nu in een nieuwe volgorde waardoor het een geheel verhaal vormt. En het is een fantastisch verhaal. Zijn achtergrond, zijn vader, vliegen, Sinterklaas en nog veel meer. Mijn persoonlijke favouriet is de Fabeltjeskrant, maar ik verklap niets! Doet met denken aan een Amerikaanse reclame: "Must See TV". Ik kan het terugbrengen naar 2 woorden: Must See!